yLmz - Refresh Yourself!

hayatın aslında yol ayrımlarından oluştuğunu gösteren şarkı.11 yaşındaydım, annem ile babam ayrılalı 1 sene olmuştu. ablam 13 yaşındaydı ve babam velayeti aldığı için zorla bizden ablamı almıştı. o da o hafta çok uzun olan saçlarını kısacık asker tıraşı yaptırmıştı. o haftasonu babamın evine, ablama gittim, o akşam ablamla babam çok fena bağırıştılar ve ablam odaya gitti, ardından babam gitti ama herşey çok berbattı. hayatımın en zor zamanıydı. çocuktum ve elimden birşey gelmiyordu. sonra ablam ağlayarak balkona gitti, bende yanında gittim. köşeden birşey çıkardı ve eğilerek onu yaktığını gördüm. sigaraya başlamıştı, napıyosun dedim sessizce, "anneme söyleme" dedi.askerdeydim, bu sahne hayatım boyunca hiç gitmedi. askerden dönünce ablam evlenecekti, döndüm ve 3 gün sonra düğünü oldu. herşey hazırdı, bu hikayeyi anlatıp şarkıyı söylecektim. sahneye çıktığımda vazgeçtim. güzel olması gereken bir düğünü o hikayeyle mahvetmek istemedim.

bizi tanıyan herkes bilir
senle ben eskiden beri
hiç derdimiz olmadan büyümüştük yanyana
hani çok sevdiğin o filmi gördükten sonra
kısacık kestirip saçlarını içtin ilk sigaranı oh papatya,
yüzümün haline bak,
seninle kim kalacak,
ışıklar kapanınca?
benden çok uzakta
oh papatya,
son bir defa bana bak,
seninle kim kalacak ışıklar kapanınca
buradan çok uzakta zaman mı değişti yoksa ben mi,
geride kaldı o günler?
aklım belli karışmış,
yüzümde gölgeler.
senin için saklayıp, sana getirip,
anlattığım her şey
artık çok boş geliyor
yalan tüm kelimeler şimdi o günlere dönüp,
seni düşündüğüm anlarda
hala üstümde kokun,
sesin kulaklarımda

Tam tamına 2 haftayı aşkın süredir ilişki problemlerim var, ya birilerini tersliyorum, ya çok sinirli oluyorum yada kendi kendimi yiyorum. Çıkacak kokusu bekliyorum.

Sen nasıl güzel bir şarkısın (:

loş ışık altında cem adrian dinliyorum. Gene melankoli modum geldi, gene hatırlıyorum eskileri..

Hala gülüyorum ya :D İnci sözlük gene:

başlık:halı çırparken ailecek balkondan düştük
1)ıslak halıydı zaten amına koyum amcam abim ben yegenler birde dedem 3. kattan düştük lan nerde hata yapmış olabiliriz dedem yogun bakımda dedemi çok özlüyom la

İlk defa bir yazıma başlıksız başladım diyebilirim. Başlık koyup yazı uydurmaktan saçma konular yaratmak çıktığını yeni farketmiş olabilirm. Kızacak birşey yok bunda.

mp3 klasörümü Winamp'a sürükledim, içinden karışık çalsın, ne olduğu önemli değil, loş ışık, hafif müzik, beyaz bir tavan ve kafası allak bullak dolu yukarı bakan bir ben. Slow müzik beklerken, I feel good sesiyle gözlerimi belerttim. Next'e tıkladım, Candan Erçetin - Saçma, iyiydi bu, daldım gittim, melankoli modumu açmışım demek ki onu anladım. Ayaklarım düz bir şekilde uzatmıştım, sağ ayağımı sol ayağımı üzerine koyunca rahatladığımı farkettim.

10 yılı bir imzaya değiştim ben. Kafamda o kadar çok yapacaklarım vardı ki hepsini rafa kaldırdım. Hata yaptığımı biliyorum, bundan sonra yapacağımı da biliyorum ama özledim ne yapiyim. Bunu kaybedince farkettim. Gereksiz salak bir gurur uğruna 10 yılımı kaybettim ben. Gelecek onlarca yılımı heba ederek. Şimdi 10 yıl olmayacaklarla birlikteyim. Ne kadar bu son hatırlayışım desemde asla son olmayacak biliyorum. Kendime hakim olmalıyım. Hakikaten bunu istiyorum.

Şarkıların ardı arkası kesilmedi, hareketli başlayıp yanlış yaptığını anlayan winamp, diğer şarkıları yerli yerinde çalmıştı.

Hayatımdan çok yılımı kendim çaldım, çok yanlış yaptım ama ben böyleyim. değiştiremiyorum kendimi.

Söylenecek sözün son nokta haykırışı bu şarkı, istanbul'a...

1985 yılında dublin'de doğmuştur. asıl adı osman tanrıverdi olan ancak anasının aslında babasının amca kızının kız kardeşi olduğunu öğrenen bu yüzden de adını artık tanınmamak için william wallace koyan bir şahıstır.

ilkokul ve ortaokul yıllarını mount brown da okuyan, orta halli bir yaşam sürmeye çalışan william, babası teyzesinide bünyesine katınca iyice çığrında çıkmış o diziyi izlemediği halde "ben kaygısızlar gibi yaşamak istemiyorum" demiş ve kendi ayaklarının üstünde durmak için evden kaçmıştır.

babası bu ileri görüşlü oğlunun arkasından bakmış kalmış ve arkasını dönerek "siktir git gerizekalı" demiştir.

william artık yalnızdır. ortaokul sondan terk konumuna girmemek için yürür yürür ve yürür. okuma ve yaşama hayalleriyle doldurup kendini yürümeye devam etmiştir. maryland'a gelmiştir. artık burada yaşayacaktır. maryland center school da son seneyi tamamlamaya başlamıştır. william'ı orada ki hademe ve kapı güvenlik beslemiş ve okutmaya and içer gibi ilgilenmişlerdir.

uzatmayalım, william aç köpek ve bok bir hayat ile okumaya devam edip liseyi de maryland de devam etmiştir. aklında sadece dublin city university vardır. çalış çalış çalış döss e (dublin öğrenci sokuşturma sınavı) girmiştir.

yüksek puanla hademe üvey anasının yüzünü kızartmayıp süt ürünlerine yerleşmiştir. okulunu 1. likle bitirip çiftçi olmak için türkiye'ye gelmeye karar vermiştir. zaten ezelden beri neden türkçe konuşutuğunu da bilmemektedir. ayrıca dublin'de milletin nasıl türkçe anladığını da sorgulamamıştır.

gel gelelim türkiye'ye 20 yaşında gelen william wallace, karşılaştığı ilk insandan tepkisi "sen 2mt değil miydin?" olur. william çağın gençliği der, film kolik piçler. halbuki william 1.89 boyunda delikanlıdır. çocuklar mezura gibi gözden ölçmüşler william'ı, helal.

26 yaşına kadar çiftçilik ile van'da uğraşan william ankara'ya gitmeye karar verir. nedeni yok, kanı çeker gidicem der. atlar otobüse, elindeki son öküzüde sattığından paracığı da vardır. gider ankara'ya, yerleşir. ev aramaya başlar. falan bulur işte, uzatmıcam diyorum detaya giriyorum.

ev, bilgisayar, lcd televizyon, ps3, kedi, ve bilimum ev malzemesinin en kalitelisini alır yerlerşir (ne öküzmüş lan)

sonra google'ı keşveder, canı sıkıldıkça bişey araştırır, aslında google gibidir arar ve herkesin yorumunu okur. çoğunu götünden anlar ama sonuçta anlar. kayıt olur oraya buraya, o bu şu falan filan derken yazar olduğunu görür.

yaşam devam ediyor onun için.

kaynak : dublin source code

"haftaiçi maç yaptı trabzon yorgundu" diyen adam.

o tamam da peki biz ne yaptık ? (7 Aralık 2011 Galatasaray - Fenerbahçe)

Yorumcu olarak sevip gerçekten stratejik bir adam olarak düşünürdüm hep. Yazık size, Galatasaray yenince rakip yorgundu, şikeyle boğuşuyordu falan, çekememek böyle birşey.

Ayrıca NTV Spor kadar yanlı bir kanal görmedim, nalet olsun o kanalı da sitesini de çok seviyordum. Geçen sene Fenerbahçe 2-1 yendiğinde derbi geyiklerini bile bu siteden okumuştum ve neredeyse 3 tane haber vardı yanlış hatırlamıyorsam. Bu sene 3-1 gibi maçın sonuca yansımadığı ve ezdiğimiz bir maçta sadece 1 haber. O da en başta olması gerekirken ilk sayfada bile yok. Yazık size, cidden yazık, Fenerbahçe kadar taş düşsün dicem ama o kadar küçük taş kimseye zarar vermez.

Üşeniyorum, üşenmemek için yapacaklarımda keyif alacağım noktalarını düşünüyorum. Garip, çünkü bunu herzaman yaptığımı farkettim, dışarı çıkmak üşendiriyor beni ama aklıma dışarı çıktığımda belki bir bara, belki bir bira içip gelmeyi, belki de en sevdiğim şarkıları çalabilirler ümidi heyecanlandırıyor ve bunun için gidiyorum. Giderken de sürekli olarak onu düşünüyorum. Hakkaten enteresan.

İçimden bu aralar birşey yapmak gelmiyor. Antalya'da hiçbirşey yapmasam bile hafası bana huzur veriyormuş, memleketten öte farklı bir yaşam. Saçma salak bir yaşam burası, cidden boş anlamasız ve gereksiz. Yaşadıkların ve yaşayacakların hep sadece gün geçirmek. Neden gün geçirmek istediğimi dahi bilmeden. Şimdilerde işimi ne kadar çok sevsemde cumartesi olması için iple bekliyorum. Pazar gününden nefret ediyorum.