Sevgili ylmz.com, sanırım bilmen gerekir diye düşündüm;
Hayatımda hep kendimce melankoliye bağladığım eşsiz düşüncelerim vardır. Özellikle şu askerden geldikten sonra hiçbirşeyi oturtamamam ve herşeyin bi şekilde tersine gittiği durumlarda ben yanlız kalıyorum. Bunun bende ağır bir yenilgiyle sonuçlanması hep muhtemel oluyor.
Bugün birine msj attım. Yazdıklarımda haklıydım sanırım sonradan farkettim; "Tekrar derlendi"
"En dibe düştüğünü bir zaman çırpınışlarla yukarı çıkmak istiyosun. Başarıyosun veya inandırıyosun bunu kendine, bi an bir el geliyor ve seni kavrıyor, sen ona güveniyorsun ve ondan daha kuvvetli ona tutunuyosun. Birlikte bir müddet çıkıyorsun ve hızlı çıktığın için anlamıyorsun bile zamanı, ancak öyle bir zamanda bırakıyorki seni senin sıkı kavraman bile hiç bir etki yaratmıyor. Bu sefer başladığın noktadan daha derine düşüyosun."
Açıklama net sanırım,
msjlarn devamı "Senden kaynaklanan bişey değil, benden kaynaklanan bir durum" yazdı,
diğeri "gelmek mi? bilmiyorum belki"
diğeri "off yılmaz, ne yaparsan yap"
gerisine gerek yok. Zor bi gndü. Gerçi hiçbirinden hiçbirşey isteemdim. Hiçbirinide kötü bi niyetle düşünmedim. Zamanında belkilerimdi ama şimdi değil, sadece birisi değiştirti aslında.
Görüşmelerim hep tek ve 3 yılda sadece 3 kere görüştüğüm ve gerçekten ten uyumu dediğim olayın başındaydım. Aklım beyniimde değldi bi süre ama bırakmak işin en başı, aslıdna son noktası, kelimesiz nedensiz.. açıklamak her zaman zor oldu.
Uzak kal herşeyden ve senden uzaklarla yaşa.. Seni istemeyeni sende isteme diyemem ama bunun gibi birşey yapabilirsin mesela..
ula ylmz.com ben sana ne zaman dürüst olucam?