Üşeniyorum, üşenmemek için yapacaklarımda keyif alacağım noktalarını düşünüyorum. Garip, çünkü bunu herzaman yaptığımı farkettim, dışarı çıkmak üşendiriyor beni ama aklıma dışarı çıktığımda belki bir bara, belki bir bira içip gelmeyi, belki de en sevdiğim şarkıları çalabilirler ümidi heyecanlandırıyor ve bunun için gidiyorum. Giderken de sürekli olarak onu düşünüyorum. Hakkaten enteresan.
İçimden bu aralar birşey yapmak gelmiyor. Antalya'da hiçbirşey yapmasam bile hafası bana huzur veriyormuş, memleketten öte farklı bir yaşam. Saçma salak bir yaşam burası, cidden boş anlamasız ve gereksiz. Yaşadıkların ve yaşayacakların hep sadece gün geçirmek. Neden gün geçirmek istediğimi dahi bilmeden. Şimdilerde işimi ne kadar çok sevsemde cumartesi olması için iple bekliyorum. Pazar gününden nefret ediyorum.
