"Birer birer eksiliyor dostlar", "zakkum - anason" dinliyorum, tavsiye ama aklımda tek ve tek bi kişi kaldığından gerisini düşünemiyorum, tüm şarkılar ona, tüm sözler ona yazılıyor, çeviremiyorum hayatımı, kimseyi üzmek istemeden aslında yaptıklarım herkesi karıştırdığını yeni yeni anlıyorum.
Bazen "Seksendört" dinliyorum "Son Mektup", şarkının girişinde duygunu yüklüyor, solo da gözyaşı oluyor ve soloyu geçince haykırış başlıyor. "Bu sana son mektubum, ister at ister oku, ben yine sana mecburum.."
arkasından "Kıraç - Oysa Bir Umuttu", "artık herşey için çok geç demek için çok geç"
sonra "tutamadım ellerinden", kimin söylediği pek önemli değil ama "bir canım var al o da senin olsun.."
duygusalım çok, parçalandım ve çevrimdışıyım çoğu zaman.