Paslandı gemimi tutan zincirlerim, yosunun kayganlığı ve cıvıklığı kapladı o sağlam gövdemi, yürütücek güç yok motorumda, dalga beni nereye sürüklerse oraya gidiyorum, affediyorum her defasında, affediyorum her sartıntıda.

Denizin dibine giriyorum her dalgada, beni çektikçe içine kaldırma kuvvetim azalıyor, yorulmaktan yoruluyorum her yukarı taşındığında. Hissetmiyorum artık denizin eşsiz mart soğunu, hissetmiyorum üstüme utanmadan yağan yağmuru. Her biri bana saldırdıkça kendime gelemem diyorum.

Bir gün, nalet olası bir gün, yağmur soğuk ve denizden uyuşmuş bedenimle yenicem seni. Bekle beni!