Hayatında yerim yok, cümlende kelimende hatta harfinde bile yer kalmadığını biliyorum benim için. Şarkıların anlamını yitirmediği, yitiremediği son noktadayım, bitmiyor şarkılar, bitmiyor sözlerinin bıçak olması, kalbim sıkışıyor, nefesim daralıyor, nefes düzenim bozuldu, kalbim ritmini yitirdi, kalbim seni yitirdi, resimlerin bile az geliyor, aklımdan çıkaramıyorum. Her sabah kalbimden çıkarmaya çalıştığım büyük bir hançersin, her sabah baktığım ayna da arkamda duran resmin, yüzüme çarptığım suların etkisi olmadan orada duruyor.
Bir masal biter, sessizlik başlar
Kalbini okşar uyutursun uyutursun
Gözlerin dolar avuçların terler
Bir yalan söyler avutursun avunursun
Yerle bir olmuş bu yıkık dökük şehre
Bir şarkı söyler susturursun susturursun
Acıya acıya acıta acıta
Kendini acıya dolaya dolaya
Bir kalbi kanata kanata UNUTURSUN UNUTURSUN
Unutulmuyorsun bir türlü, gitmiyorsun benden, savaşıyorum hala kendimle, gözyaşımla, alfabenin ilk harfini kazıttın bana. Nefret bile edemiyorum ya, canım çok yanıyor, ellerimle can çekişiyorum kafamdaki hayallerden, resimlerden, anılardan, gözlerden, cümlelerden, benim için söylediğin tek harf bile gitmiyor, gidemiyor.