İlginç kalktım bu sabah, sağa sola dönmekten bozulmuş vücut yapım. üzerimde ki tişörtüm önden arkaya dönmüş. Uyuyamadım akşam, belki kendime yediremedim, belki de hatam farklıydı. Bilmiyorum ama bu sabah farklı kalktım.
Kahvaltı da hala aklım farklıydı, gidicem diyip diyip noluyor ya diyorum. Her yaptığımın acısını çekiyorum. Pişman değilim ama keşkelerim artıyor. Bu sabah ilginçti, herşeyin bittiğini hissettim ama olmadığını biliyordum. Bitmemişti, bitmemişti.
Sabah gözümü açamadım, uyuma modundaydım ama bu güne uyanmak istemedim, gözlerimi açtığımda rüyamdan kalkacağımı biliyordum. Kalkmak istemedim ama kalkmalıydım. Kalkmalıydım ve ezmeliydim bugünü.
Sabah kendime zor geldim, yüzümü çok yıkadım, kirpiklerim birbirine yapıştı sudan ama gözlerim daha fazlasını istiyordu, geceden kalmaydı ve düzgün bakmıyorlardı.
Sabah ayna bana farklı gözüktü, sürekli baktım kimsin sen diye. Rezilsin dedim, bu rezilliği düzeltmen gerekiyor dedim. Cevap vermedi, veremeyecek ve eminim hala aynı olmayı ve gereksiz sınıfına aktarılmaya devam edeceksin.
Saat 3, günün hafifliği yeni yeni üzerime şökmeye başladı, o ağır sabah bulutları dağılmaya başladı.
Sabah, ayağa kalktığımda et olmuş ve uyuşmuş bacaklarım çabuk tepki verdi ve uzun aradan ilk defa sendelemeden kalktım.
Bu sabah zordu, herşeyi içime aktardığım geceden iğrenç bir sabah doğdu ama bana bütün organlarım yardımcı oldu, unut dediler, unutmalısın ve senin bize zarar vermeni istemiyoruz.