tekrar şükrettim türkiye de doğduğuma. buralar berbat, ama insanlar harika sıcak kanlı. omuzlarına dokunup tokalaşıyor erkekler ve her şeriatla yönetilen her ülke gibi burda da kadınlar kayıp. çoğalmaya yarayan makineler gibi. üzücü... evimden sevdiklerimden çok uzaklardayım şimdi ve sevdiğim tek yer uçak! evim gibi. eşyalarımızı taşımamıza yardım ettilr hoşgeldiniz dediler ve çikolata sundular.. süperdi.. belki çoğu hayatlarında ilk defa beyaz insanlarla karşılaştılar garip bakışlar belki sadece bundan doğrultuldu üzerimize. ama ellerinde silah olan insanlar beni ürküttü. korktum çok.. henüz şehri gezmedim.. otel odasındaki penceremden baktığımda manzara hiç iç açıcı değil.. kum renginde evler, uzun beyaz elbiseli erkekler ve örtülü saklanmış kadınlar ama hiç çocuk görmedim... hava sıcak çok sıcak sinekler etranızda dolaşıyor. sadece güvercinler aynı bildiğim gibi.. onların da kanatları kocaman.. inadına özgürlük diye uçuyorlar...

Semiha SEVİ