Bu şehir her zaman içimde yara oldu..
Bu aşktan bana kalan, hoşçakal demek oldu..
---
Fazla melankoliye tekrar bağlamadan şu şarkıyı sonlandırmam lazım sanırım, nedense bir şeyi çok istersem bile bana bsşka yönlerden karşıma çıkartıyor ve her zaman zor olanı oynatıyor, sanırım benim istediğimi kendi istediği gibi veriyor, sadece hayat deyip geçsem mi ki?
Nedenlerini bilmediklerim var benim. Hiç ummadığım tavırlarla beni bulan, hiç umulmadık şekilde rezilliğe döken veya istemediğim cümleleri kurduran bana, ne zaman değiştirecem şu çizgimi bilmiyorum, çünkü genelde hep bana kazık atan etrafımdakiler yada hiç ummadıklarım. Neyse sanırım alıştım bunlara, kendi ayaklarımın üstünde duramamı hep önerdiler, hep istediler ama ben tersini yaptım. Bu sefer onların dediklerini yapıcam..
Yorumlar
RSS beslemesi, bu iletideki yorumlar için