Söylenecek sözün son nokta haykırışı bu şarkı

Bazen rüyalar istemez bizi..

 Bazen aynalar küfredermiş gibi gelir..

Kıyafetler fazla, mekanlar darmış gibi; sanki sığamazmışsın gibi..

Ellerin bile senin değildir, uzatırsın parmaklarını, dokunurlar başka parmaklara ama hissetmezsin bazen.. Hissedemezsin çünkü bilemezsin sana uzanan ellerin yanına gelene kadar nereleri tırmandığını; nasıl bi yürekle beslendiğini.. 

Bilemezsin o yüreğin o bedeni nereye sürüklediğini ve hangi yağmurlardan geldiğini..

Hangi bulutları dağıttığını, hangi sislerde kaybolduğunu.. nerelerde dinlendiğini.. 

Ama bilirsin.. bir yol vardır önünde, o hep gittiğin, hani kenarlarında her zaman çiçekleri olmayan..

Geçtiğin her yere tohumlar bıraktığın o yol.. 

Değeri olduğuna inanırsan eğer, gün gelir yeşeren tohumları da görürsün, açan çiçekleri de..

Aslında bilirsin o yol öyle kuraktır ki, öyle tatsız tuzsuz bir toprak.. inanamazsın daha sonra sana gülümseyen renklere..

İnanamazsın o zorluklardan çıkabilen güzelliğe.. 

İşte hayat böyle bir yudum su almaktır umutlu bir kalpten..

Nasıl olsa açmaz diye çiçeklerden vazgeçmeyen bir kalpten..

Çünkü sen o bir damlanın hangi yüreğe dokunacağını bilemezsin hiç. Hangi renklere hayat vereceğini de..

Ama bilirsin yağmurlardan sonra çıkar gökkuşağı.. 

Bilirsin su vermeden açmaz çiçek ve bilirsin sevgisiz büyümez çocuklar, bazı acılara dayanılmaz tek başına ve yalnızsan uzundur; gecen de gündüzün de.. Yalnız kalmakla bitmez gece, geceler güne döner yalnızlığınla...

Hayatın ellerinden bir yudum su almazsan, bilemezsin ama gözlerini dünyaya açıp açmayacağını... 

Hangi zor sabahın hangi güzel güne varacağını da bilemezsin.. Hayat, tepsisini her seferinde farklı bir şekilde sunar sana, tadına bakmadan anlamazsın zehri. Ölmen gerekir bazen. 

Çünkü bazen tekrar doğman gerekir küllerinden. 

Buket.

kocaman bir yalandır, canını acıtır her aklına geldiğinde, bitmemiştir ama bitmesi gerekiyordur sadece. aklına gelmemelidir, yaşamamalıdır seninle, her yüz onu hatırlatmamalıdır, her diziden bir karakter o olmamalıdır, her şarkıdan anlam çıkartılmamalıdır, seninle olmayacak bu unutulmamalıdır asıl. resimlerde kalır her anı, o anın tadı o anda yaşayarak çıkartılmalıdır.

o kadar adi ki hayat, aslında yaşamanın tek amaçsızlığıdır aşk, hiçbir planın yoktur, önünü görmezsin, aşk anı yaşamaktır gerisini düşünmezsin. sevgi değildir hiçbir zaman uzun sürmeyecek. aşk nedensizdir, aşk aslında hiçbirşeydir.

ama neden kalbin can çekişir? neden canın bu kadar çok acır bilinmez. belki sana yaptıkları veya yapacaklarını artık başkası ile paylaşacağı içindir.

nefret etmeni sağlar bu dünyadan.

Vazgeçtim gözlerinden, vazgeçtim sözlerinden, söylenildiği kadar kolay olmadı, her defasında şarkıların anlamı bıktırdı beni, kafamın iç noktalarını ağrıtanın aslında ne olduğunu biliyordum, onun ardına sığındım, sadece bir hap değildi aslında tesellisi, özledim ve bu başımı ağrıtıyor.

Çok uzak olarak yakın oldun, aşamadığım tek gerçeğimsin. Keşke yanımda olsan, sabaha kadar izlesem keşke seni, bir İstanbul sevdası yarattın ama yaşatmadın. Bir gün herşey değişecek.